Guardamar Guardamar

Guardamar del Segura of kort Guardamar is een gemeente van de provincie Alicante ligt aan de monding van de rivier Segura in het zuiden van Valencia. Het is een mediterrane badplaats, met een groot dennenbos aangrenzend aan een 11-km-lange wit zandstrand. Van oudsher een gebied van vissers en boeren. Guardamar del Segura is het meest zuidelijke puntje in de Costa Blanca waar "Valenciano" (een dialect van het Catalaans) wordt gesproken. 

In het Spaans, betekent "guardar" bewaren en "mar" betekent uiteraard "zee". Hierin ligt de oorsprong voor zijn huidige naam. Guardamar organiseert lokale festivals zoals de "Moros y Cristianos" en "L'encanta en Fogueres de Sant Joan", die de geschiedenis herdenken. Het lokale drankje staat bekend onder de naam "Aigua de Valencia" (een mix van champagne, verse sinaasappel, cointreau).

Guardamar del Segura is een dorp dat door de eeuwen heen erin geslaagd is voordeel te putten uit de grillen van de natuur die het meer dan eens door elkaar heeft geschud. Zijn strategische ligging aan de monding van de rivier Segura heeft in grote mate de geschiedenis van Guardamar mee helpen bepalen.

De archeologische vindplaats Cabezo Lucero, waar het borstbeeld Dama de Guardamar werd opgegraven, bewijst dat de Griekse nederzetting Alone nadien werd bewoond door de Iberiërs. Ook de Arabieren hadden hier een nederzetting in het oostelijk deel van de stad waar zich nu de duinen uitstrekken. Alle historische overblijfselen worden met tekst en uitleg tentoongesteld in het Archeologisch en Etnologisch Museum dat in het Cultureel Centrum is ondergebracht. De eerste inwoners van Guardamar vestigden zich binnen de stadsmuren rondom het kasteel dat ook nu nog bezocht kan worden. De aardbeving van 1829 veegde deze eerste nederzetting volledig van de kaart, waardoor de 'guardamarencos' zich genoodzaakt zagen andere oorden op te zoeken. Ze vestigden zich iets dichter bij zee, waar nu het huidige Guardamar ligt, en bouwden er nieuwe huizen die tegen een aardbeving bestand zijn.


Eind 19e eeuw liep ook de nieuwe stad gevaar onder de oprukkende zandduinen bedolven te raken. Men slaagde erin het zand de pas af te snijden door lange rijen pijnbomen aan te planten, een combinatie die Guardamar del Segura uniek maakt. Vandaag de dag wordt het oostelijk gedeelte van Guardamar del Segura volledig ingepalmd door de "Duinen van Guardamar", een reusachtig Bospark dat 840 ha beslaat en dat is uitgeroepen tot Beschermd Natuurgebied.

De moeite loont ook een wandeling door het Park Reina Sofía met zijn fraaie meren, watervallen en paden en waar men de autochtone fauna en flora kan bewonderen. Langs de bijna 15 km lange kuststrook van Guardamar strekken zich heerlijk fijne zandstranden uit. De meest bezochte stranden zijn het Playa Centro of het Playa La Roqueta. Wie de voorkeur geeft aan verlaten stranden, komt aan zijn trekken op het Playa del Moncayo of het Playa de Los Tusales, aan de monding van de Segura. Alle stranden zijn perfect uitgerust voor baders.